Landbouwleidingen: hoe u het buismateriaal, de maat en de drukwaarde kiest

Wanneer een blok van 40 hectare druk verliest bij de laatste sprinkler, is de leiding zelden de eerste verdachte en vaak de werkelijke oorzaak. Voor de meeste veldirrigatie is het praktische antwoord een ingegraven HDPE (PE100) hoofdleiding gecombineerd met PVC- of LDPE-zijleidingen: HDPE waar de grond beweegt, de vorst de grond optilt, of een lijn door een boring moet worden getrokken, en PVC waar de indeling vast ligt, de grond stabiel is en de prijs per meter bepalend is voor de aanbesteding. Drie cijfers bepalen de keuze: de chemie van het water, de werkdruk plus de golfslag, en de vereiste stroom aan het uiteinde. De buitendiameter, de wanddikte uitgedrukt als SDR en de harskwaliteit moeten aan alle drie tegelijk voldoen, en een lijn die alleen op prijs is afgestemd, is de meest voorkomende reden dat een systeem in het tweede seizoen ondermaats presteert.

Lees het water voordat u de catalogus leest

Een wateranalyse beslist meer dan een tweede offerte. Boringwater, kanaalwater en behandeld effluent gedragen zich verschillend in een pijp, en de verschillen verschijnen het eerst bij verbindingen, doodlopende wegen en emitters. Vraag naar pH, chloride, hardheid, zwevende stoffen en temperatuurbereik. Als twee bronnen worden gemengd, test dan het mengsel, omdat het mengsel agressiever kan zijn dan beide bronnen afzonderlijk.

• Chloride boven ongeveer 300 mg/L tegen gegalvaniseerd of zacht staal: interne corrosie, meestal geconcentreerd bij schroefdraadverbindingen en langzaam bewegende delen.
• pH lager dan 6,5 met zuurinjectie voor fertigatie: PVC-U is over het algemeen comfortabel, terwijl polyethyleen vóór bestelling moet worden gecontroleerd aan de hand van de chemische resistentietabel van de harsfabrikant.
• Zwevende vaste stoffen boven ongeveer 50 mg/l: filtratie hoort stroomafwaarts van de hoofdleiding, en de leiding moet aan de uiteinden nog steeds een spoelsnelheid van bijna 0,5 m/s mogelijk maken.
• Water boven de 40 °C uit een ondiepe vijver of een lange reeks zwarte buizen in de volle zon: de drukwaarde daalt en een leiding die als PN10 wordt verkocht, is mogelijk alleen veilig bij PN6,3 of lager.

De pijpfamilies die u daadwerkelijk zult citeren

De meeste irrigatieaanbiedingen komen neer op vier materialen, plus een slang voor het draagbare uiteinde van het systeem. Iedereen wint in een ander deel van het veld.

PVC-U

De standaard voor ondergrondse elektriciteitsleidingen en vaste sprinklerzijpanelen. Stijf, goedkoop bij grotere diameters en snel te verbinden met oplosmiddelcement of ringafdichtingsmoffen. Koud weer maakt het broos bij impact, en elke bocht, T-stuk of eindkap op een onder druk staande lijn heeft stuwkrachtbeperking of een betonblok nodig.

HDPE (PE100)

Flexibel, op rol geleverd en door versmelting aan elkaar verbonden, zodat het grondbewegingen en vorst verdraagt en onder een weg of heg kan worden getrokken. Stomplassen is standaard vanaf 63 mm, elektrolassen is geschikt voor nauwe sleuven en knelkoppelingen dekken reparaties. De fusiekwaliteit is afhankelijk van schone oppervlakken, correcte verwarmingstijden en gekalibreerde apparatuur.

LDPE en zacht polyethyleen

Een lateraal materiaal in plaats van een hoofdlijn. Goedkoop, gemakkelijk te verhuizen en aan het eind van het seizoen graag weer opgerold. Lagere drukwaarden en de neiging om te knikken of zacht te worden bij hitte houden het in de laterale rol.

Stalen en platliggende slang

Gegalvaniseerd staal verdient nog steeds zijn plaats bij pompspruitstukken, stijgbuizen en klepsamenstellen waar stijfheid belangrijk is, maar de binnenkant wordt ruwer door corrosie en de wrijving neemt in de loop der jaren toe. De platliggende slang bedekt de draagbare sprinklerset en de seizoenspompleiding en mag nooit permanent begraven blijven.

Diameter en wrijvingsverlies bepalen of het systeem werkt

Snelheidsdoelen houden een systeem stil en efficiënt: ongeveer 1,0 tot 1,5 m/s in een hoofdlijn, tot ongeveer 2,5 m/s in een zijlijn waar de kosten een kleinere pijp dwingen. Verliezen vallen snel weg naarmate de diameter groter wordt. Met behulp van een Hazen-Williams-berekening met C = 140, wat past bij schoon polyethyleen, verliest 10 m³/u door een 63 mm PE100-leiding van SDR17, met een boring van bijna 56 mm, bijna 2,7 m opvoerhoogte per 100 m, terwijl dezelfde stroom door een 90 mm-leiding van dezelfde SDR minder dan 0,5 m per 100 m verliest.

Die kloof is van belang omdat de pomp voor de opvoerhoogte betaalt. Vijfhonderd meter van de kleinere lijn kost ongeveer 13,5 m opvoerhoogte; de grotere lijn kost ongeveer 2,5 m. Gedurende een pompseizoen is de grotere leiding vaak de goedkopere beslissing, zelfs als de factuur anders suggereert. Grootte voor het piekvraagblok in plaats van het gemiddelde, en voeg vervolgens de werkdruk van de emitter, hoogtewinst, filterverliezen en wrijving van de laterale, subhoofd- en hoofdlijn toe. Op golvend terrein stijgt dat totaal sneller dan de meeste begrotingen verwachten.

Zorg ervoor dat de buis past bij de irrigatiemethode

Druppel- en microsprinklersystemen werken op lage druk, gebruiken smalle zijwanden en vereisen strikte filtratie en regelmatig spoelen. Daarom zijn ondergrondse PE100-leidingen met dunwandige polyethyleen zijwanden de gebruikelijke combinatie. Solid-set- en sprinklerblokken draaien op hogere druk en verplaatsen grote volumes per hectare, waardoor de hoofdleidingdiameter de doorslaggevende factor is. Voor- en overstromingsirrigatie tolereert een grovere aanpak, meestal een gesloten leiding met eenvoudige lagedrukregeling, hoewel het nauwkeurig sorteren meer beloont dan welke andere methode dan ook. Op een boerderij draaien vaak twee van deze systemen op één bron, en de hoofdlijn moet aan de hoogste vraag voldoen zonder de rest uit te hongeren.

Verbindingen, fittingen en ingraafdiepte

Fittingen bepalen hoe lang een lijn meegaat. Ellebogen, T-stukken, koppelingen, verbindingen, doppen, kruisen en kleppen moeten uit dezelfde harsfamilie en drukklasse komen als de buis. Een PN16-klep op een PN10-hoofdleiding is prima; een PN6-fitting op dezelfde lijn is een geplande fout.

De ingraafdiepte volgt het werktuig dat het veld zal oversteken. Hoofdlijnen worden gewoonlijk 0,6 tot 0,9 m diep gelegd, onder de diepte van de ploeg en de woeler, zonder scherpe stenen tegen de muur gelegd en gemarkeerd met een waarschuwingstape. Ongeveer 0,3 m dekking is voldoende voor lijnen die uit de buurt van machines blijven. Drukblokken horen achter T-stukken, bochten en eindkappen op onder druk staand PVC, en klepkamers moeten leeglopen, zodat fittingen nooit in water komen te zitten.

Drukwaarde, piek en temperatuurrealiteit

Een PN-classificatie beschrijft een pijp bij 20 °C die water transporteert gedurende een lange testperiode. Drie dingen eroderen het in het veld.

1. Temperatuur: zowel polyethyleen als PVC nemen af ​​naarmate het water warmer wordt, dus volg de curve van de harsmaker in plaats van het cijfer dat op de muur is afgedrukt.
2. Surge: het snel sluiten van een klep, of het starten van een pomp in een lege leiding, kan als drukgolf twee tot drie keer de werkhoogte toevoegen. Langzaam sluitende kleppen, ontluchtingspunten op hoge plekken en een startsequentie die eerst de hoofdleiding vult, zijn goedkoper dan het kopen van een zwaardere leiding.
3. Levensduur: een classificatie van vijftig jaar gaat uit van een constante druk bij een constante temperatuur. Een lijn die acht maanden per jaar op halve druk draait, zal langer meegaan dan een lijn die elke middag piekdruk kent.

Wat een dertigjarige lijn scheidt van een vijfjarige reparatie

• Harsbron: 100% nieuw materiaal met een aangegeven kwaliteit, zoals PE100 of PE100-RC voor rotsachtige of schurende grond, gedraagt zich anders dan een mengsel dat zwaar met maalgoed is vermengd.
• Wanddikte en SDR: meten op meerdere punten langs een spoel. Een muur die onder de SDR-tolerantie drijft, verlaagt stilletjes de drukwaarde.
• Markering: materiaal, norm, SDR- of wandklasse, drukklasse, fabrikant en productiedatum moeten leesbaar en herhaaldelijk langs de buis worden weergegeven.
• UV-bescherming: relevant voor elke buis die zijn leven bovengronds doorbrengt, waar zwart polyethyleen het gebruikelijke antwoord is.
• Bewijs: batchtestrapporten van een laboratorium met erkende accreditatie, bijvoorbeeld onder CNAS, zeggen meer dan een certificaat op een website. Vraag ook of de rollen in doorlopende lengtes kunnen worden geleverd, passend bij de sleufindeling. De leveringssnelheid helpt namelijk alleen als de buis op de juiste lengte aankomt met bijpassende fittingen.

Inbedrijfstelling en onderhoud

De inbedrijfstelling is kort en de moeite waard om correct uit te voeren. Vul langzaam, laat lucht ontsnappen op de hoogste punten en test vervolgens een druktest bij 1,5 maal de werkdruk gedurende ongeveer een uur zonder aangesloten emitters. Registreer de statische druk en de stroming aan het uiteinde; die twee cijfers worden uw basislijn.

Daarna bestaat het onderhoud vooral uit observatie. Een meter die elke maand iets lager aangeeft, wijst op een lek, een gedeeltelijk gesloten klep of een filter dat volloopt. Zijtakken aan het begin en einde van het seizoen spoelen, bovengrondse leidingen vóór de eerste vorst leeg laten lopen en sleufmarkeringen zichtbaar houden zodat een woeler de hoofdleiding niet als eerste vindt.

Landbouwleidingen zijn niet één productbeslissing. De waterchemie bepaalt het materiaal, de piekstroom bepaalt de diameter, de bodemgesteldheid bepaalt de diepte en de verbindingsmethode, en de fittingen houden het geheel bij elkaar. Als je die vier goed hebt, wordt de leiding het onderdeel van het irrigatiesysteem waar niemand meer aan hoeft te denken.